Το πιο «χρωματιστό» χωριό της Ευρώπης!

Βρίσκεται κρυμμένο στη Βόρεια Ιταλία και λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν το όνομά του. Το Riomaggiore είναι ένα από τα πέντε χωριά της επαρχίας Cinque Terre στη Λιγουρία, και το πιο γραφικό ψαροχώρι της ευρύτερης περιοχής.

Έτσι όπως είναι σκαρφαλωμένο στο γκρεμό και αγναντεύει από ψηλά τη θάλασσα μοιάζει… ψεύτικο, σαν να έχει ξεπηδήσει μέσα από τις σελίδες ενός παραμυθιού. «Νερά άλλοτε ασάλευτα που αλλάζουν χρώμα μέσα στην ημέρα, άλλοτε φουρτουνιασμένα που σπάνε στα βράχια.

Πυργόσπιτα μαγικά και πολύχρωμα -πράσινα, κόκκινα και κίτρινα-, κολλημένα το ένα δίπαλ στο άλλο δημιουργούν ένα εντυπωσιακό κοντράστ με το βαθύ μπλε της θάλασσας, που «σπάει» όταν ο ήλιος ανατέλλει το πρωί», λέει ο παραμυθάς!

Και αυτή ακριβώς είναι η εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης όταν φτάσει στο Riomaggiore… Το χωριό χρονολογείται από τις αρχές του 13ου αιώνα και είναι γνωστό κυρίως για τον ιστορικό του χαρακτήρα αλλά και για το περίφημο κρασί που παράγεται στους αμπελώνες του.

Οι κάτοικοι είναι χαρούμενοι και φιλόξενοι, ευτυχισμένοι άνθρωποι. «Ο Θεός μάς χάρισε απλόχερα φυσική ομορφιά, εμείς φτιάξαμε μια προβλήτα για τις βάρκες και βάλαμε χρώμα στα σπίτια για να έχουμε κάθε μέρα καλή διάθεση…», συνηθίζουν να λένε οι ντόπιοι για τον τόπο τους.

Και πώς αλλιώς άλλωστε, όταν αυτό που τραβά την προσοχή είναι -τι άλλο;- το χρώμα! Όλες οι αποχρώσεις κάνουν την εμφάνισή τους χωρίς φειδώ στα πυργόσπιτα, στους τοίχους, στα καταστήματα, στα μπαρ, στα εστιατόρια.

Σαν να φεύγει λίγο λίγο το χρώμα από τη θάλασσα και τα λουλούδια και να απλώνεται με έναν τρόπο μαγικό στα σπίτια… Το αποτέλεσμα; Το λιγότερο εντυπωσιακό!Δείτε και μόνοι σας…

photos by flickr.com

Τα περίτεχνα σπίτια-πλοία των Ινδονήσιων!

Τα σπίτια «tongkonan» είναι οι παραδοσιακές κατοικίες της φυλής των ιθαγενών Torajan, που ζουν στο νησί Sulawesi της Ινδονησίας. Βασικό χαρακτηριστικό τους είναι το σχήμα βάρκας που έχουν, εμπνευσμένο από τα πλοία των Βίκινγκ.

Η κατασκευή του tongkonan είναι μια κοπιαστική εργασία, καθώς απαιτείται το χτίσιμο του σπιτιού πάνω σε πασσάλους, εξ ολοκλήρου από ξύλο, ενώ η «μυτερή» στέγη διαμορφώνεται επάνω σε ένα καμπύλο τόξο που σκεπάζεται από μπαμπού, και χρειάζεται συνήθως τη συμμετοχή ολόκληρης της οικογένειας.

Το εσωτερικό των σπιτιών είναι λιτό, με το ξύλο να κυριαρχεί παντού, ενώ η εξωτερική διακόσμηση του σπιτιού γίνεται με διάφορα χρώματα και σχέδια (κόκκινο, κίτρινο ή πράσιν0), ανάλογα με τη θέση που έχει κάθε οικογένεια στην τοπική κοινωνία.

Στην αρχική κοινωνία των Torajan, μόνο οι ευγενείς είχαν το δικαίωμα να χτίσουν ένα tongkonan, ενώ ο λαός μπορούσε να έχει ένα παρόμοιο σπίτι αλλά μικρότερο σε μέγεθος, λιγότερο περίτεχνο και περιορισμένο στη διακόσμηση.

Η εθνογραφική έρευνα ανθρωπολόγων απέδειξε ότι το παράξενο αυτό αρχιτεκτονικό σχέδιο έχει τις ρίζες του στους πρώτους Torajan που μετανάστευσαν στο Sulawesi με βάρκες από την ηπειρωτική νοτιοανατολική Ασία και θέλησαν στη συνέχεια να φτιάξουν τα σπίτια τους σε μορφή σκαφών, συμβολικά των παραδόσεών τους.

Στις μέρες μας, οι Ινδονήσιοι διατηρούν την παράξενη αυτή αρχιτεκτονική των σπιτιών για τουριστικούς κυρίως λόγους, με το χωριό Tana Toraja να κρατάει τα σκήπτρα στην παρουσίαση των πιο εντυπωσιακών tongkonan της χώρας.

http://perierga.gr/